Ik heb dit kopje vertrouwen genoemd omdat ik merk dat dat wel iets is wat ik steeds vaker tegenkom in mijn leven de laatste tijd. God vertrouwen. Durf ik God werkelijk voor alles te vertrouwen? Dat is een vraag die ik vaak op mijn bordje krijg sinds ik op de bijbelschool zit. Misschien is het een proces waar je in zit en langzaam maar zeker naar dat vertrouwen toe groeit. Soms is het een stap die je moet nemen en gewoon het diepe in moet springen en er op
vertrouwen dat God te vertrouwen is.
Ik vind het soms nog wel moeilijk om God echt te zien als die liefdevolle Vader, zoals bijvoorbeeld in het verhaal van de verloren zoon. Maar dat is wel wat de bijbel zegt en wat Jezus
liet zien toen Hij hier op aarde rondliep. God houd van mij en zoveel dat Hij daarvoor Zijn eigen Zoon op offerde om met mij een relatie te kunnen hebben, om Zijn liefde aan mij te kunnen tonen. En daar wil ik in groeien. Dat God mijn Vader is en dat Hij mij onvoorwaardelijk liefheeft.
Ik ben nu bezig in een boekje dat gaat over het leven van George Muller. Dat is een duitser die in 1800 leefde en weeshuizen stichtte in engeland. En wat mij aantrekt in het leven en werken van deze man is dat hij volledig op God vertrouwde in alles. 1 van de dingen die hij zei en wat ik mooi vind is, dat hij wilde dat de mensen zouden zien dat we een levende God dienen. Een God die voor ons zorgt en ons liefheeft. En dat dat ook tot uiting zou komen in ons leven als we op Hem vertrouwen. Dat mensen die geen christen zijn, zouden gaan zien wie God is en ook naar die God op zoek zouden gaan. En hun leven aan Jezus zouden geven en Hem zouden gaan dienen. Dat was 1 van de verlangens van deze bijzondere man. En dat verlang ik ook wel steeds meer.
Ja", antwoordt de HERE. "Net als vroeger toen u uit Egypte trok, zal Ik weer grote wonderen voor u doen.
De hele wereld zal het zien en zich schamen over haar geringe macht. Zij zal verstomd staan en doof zijn voor wat rondom haar gebeurt."
Iedereen zal op zijn buik door het stof kruipen als een slang, als een worm uit zijn hol tevoorschijn komen. Zij zullen bevend van angst hun burchten verlaten om de HERE, onze God, te ontmoeten. Zij zullen diep ontzag voor U hebben.
Waar is een God als U, Die de zonden van de overlevenden van Zijn volk vergeeft? U kunt niet voor eeuwig boos blijven op Uw volk, want U houdt ervan genadig te zijn.
U zult opnieuw medelijden met ons hebben. U zult onze zonden vertrappen onder Uw voeten. Ja, U zult ze allemaal in de allerdiepste zee gooien.
U zult ons zegenen zoals U Jakob lang geleden hebt beloofd. En U zult ons Uw goedheid tonen zoals U onze voorvader Abraham hebt toegezegd.
Micha 7 vs 15-20
19 oktober 2009
15 oktober 2009
Onderweg
Het heeft even geduurd maar hier een nieuwe blog van mij :)
We zijn nu zo ongeveer 6 weken onderweg, bijna vakantie, en het gaat goed op school. Ik merk nu wel dat er toch wel een duidelijk verschil is met het vorige jaar. Het 1e jaar was toch echt meer op jezelf gericht en dit 2e jaar is meer gericht op de bijbel en onderwijs er uit. We krijgen lessen als, Efeziers, Galaten, Handelingen, Inleiding Nieuwe Testament, Mozes, Geloofsverdediging en zo nog een paar vakken.
Er zijn ook gelijk al wat opdrachten de deur uit gegaan. Zo heb ik voor het vak Galaten al een studie moeten geven. Was echt een half uur les geven vanuit de brief. Je kreeg als opdracht een paar verzen uit de brief en moest die uitpluizen en er mee aan de slag gaan en dan aan de klas uitleggen. Dat was leerzaam en mooi om zo met Gods woord aan de slag te gaan.
Voor het vak Zending hebben we ook al een opdracht gehad. We zijn in gedeeld in groepjes van 2 man en de opdracht is een land te onderzoeken en dan voornamelijk op het gebied van Zending en Cultuur. Wij hebben als land Ecuador. Je moet in de opdracht ook contact leggen met zendelingen die daar werkzaam zijn. We moeten daar dan een verslag van maken en een presentatie over geven.
Het is dus anders dan het eerste jaar. Het gaat wat dieper en je moet meer zelf aan de slag met Gods woord. Wat wel weer uitdagend is en mooi.
Er is wel 1 min puntje en dat is dat ik een tennisarm heb waardoor ik niet kan werken. Ik krijg gelukkig via het uwv wel een uitkering, daar heeft God wel voor gezorgd, maar die is niet helemaal toereikend. Dus heb nu wel wat strijd. Moet nu God gaan vertrouwen dat Hij voorziet in alles. Maar wil niet afhankelijk zijn van mijn ouders, dat zij geld moeten gaan bijleggen om mij te kunnen ondersteunen. Dus ja dat is wel een moeilijk punt nu even. Maar ik wil mijn vertrouwen op Jezus stellen ook al vind ik het moeilijk om te doen. Je gaat zo snel in jezelf zitten graven he, doe ik het allemaal wel goed en zo, die gedachten. Ik weet dat ik ze van me af moet zetten en mijn blik op jezus gericht moet houden. Ik wil toch vragen of jullie voor me willen bidden.
En zijn vrouw Sara was ook al veel te oud om nog een kind te krijgen. Toch werd zijn vertrouwen daardoor niet minder. Hij ging niet twijfelen. Integendeel!
Hij klemde zich vast aan de belofte van God. Zijn vertrouwen bleef sterk en hij gaf God alle eer. Hij was er absoluut van overtuigd dat God kon doen wat Hij beloofd had.
Romeinen 4 vs 19-21
We zijn nu zo ongeveer 6 weken onderweg, bijna vakantie, en het gaat goed op school. Ik merk nu wel dat er toch wel een duidelijk verschil is met het vorige jaar. Het 1e jaar was toch echt meer op jezelf gericht en dit 2e jaar is meer gericht op de bijbel en onderwijs er uit. We krijgen lessen als, Efeziers, Galaten, Handelingen, Inleiding Nieuwe Testament, Mozes, Geloofsverdediging en zo nog een paar vakken.
Er zijn ook gelijk al wat opdrachten de deur uit gegaan. Zo heb ik voor het vak Galaten al een studie moeten geven. Was echt een half uur les geven vanuit de brief. Je kreeg als opdracht een paar verzen uit de brief en moest die uitpluizen en er mee aan de slag gaan en dan aan de klas uitleggen. Dat was leerzaam en mooi om zo met Gods woord aan de slag te gaan.
Voor het vak Zending hebben we ook al een opdracht gehad. We zijn in gedeeld in groepjes van 2 man en de opdracht is een land te onderzoeken en dan voornamelijk op het gebied van Zending en Cultuur. Wij hebben als land Ecuador. Je moet in de opdracht ook contact leggen met zendelingen die daar werkzaam zijn. We moeten daar dan een verslag van maken en een presentatie over geven.
Het is dus anders dan het eerste jaar. Het gaat wat dieper en je moet meer zelf aan de slag met Gods woord. Wat wel weer uitdagend is en mooi.
Er is wel 1 min puntje en dat is dat ik een tennisarm heb waardoor ik niet kan werken. Ik krijg gelukkig via het uwv wel een uitkering, daar heeft God wel voor gezorgd, maar die is niet helemaal toereikend. Dus heb nu wel wat strijd. Moet nu God gaan vertrouwen dat Hij voorziet in alles. Maar wil niet afhankelijk zijn van mijn ouders, dat zij geld moeten gaan bijleggen om mij te kunnen ondersteunen. Dus ja dat is wel een moeilijk punt nu even. Maar ik wil mijn vertrouwen op Jezus stellen ook al vind ik het moeilijk om te doen. Je gaat zo snel in jezelf zitten graven he, doe ik het allemaal wel goed en zo, die gedachten. Ik weet dat ik ze van me af moet zetten en mijn blik op jezus gericht moet houden. Ik wil toch vragen of jullie voor me willen bidden.
En zijn vrouw Sara was ook al veel te oud om nog een kind te krijgen. Toch werd zijn vertrouwen daardoor niet minder. Hij ging niet twijfelen. Integendeel!
Hij klemde zich vast aan de belofte van God. Zijn vertrouwen bleef sterk en hij gaf God alle eer. Hij was er absoluut van overtuigd dat God kon doen wat Hij beloofd had.
Romeinen 4 vs 19-21
Abonneren op:
Posts (Atom)